پشت هر حنجره فرياد معطل مانده

 بغض اين حنجره هايي كه معطل مانده                  زمستان ۱۳۷۹

نام مرا وارونه نوشته اند

پشت طعم تلخ يك شايد، قانون

كه هنوز مي توانم

از زير زبان پدر وگوشه ي چشمان مادر مزه اش كنم

نام من اين نبود! نه

شايد فرشته ها سواد ندارند

حواسشان پرت شده،

يا حرف خ ماشين تحريرشان……..                     تابستان ۱۳۷۹

آيت الله شهيد مرتضي مطهري 
هله رعد است، هلا برق بپا خواهد خواست

امت واحده از شرق بپا خواهد خواست

كار صعب است در اين راه بگويم يا نه؟

توامانند مه و ماه بگويم يا نه؟            (علي معلم دامغاني)

[ بازجويي لشگر ۱ گارد بعد از دستگيري ۱۵/۳/۴۲]

س:با تفهيم تبصره ذيل ماده ۱۲۵ قانون مجازات عمومي مشخصات كامل خود را شرح دهيد.

ج: مرتضي، شهرت مطهري، فرزند محمدحسين، شماره شناسنامه ،۲۲۳۳  صادره فريمان، متولد ۱۲۹۸ فريمان، شغل مدرس علوم دينيه در مدرسه مروي و دانشكده معقول و منقول، داراي عيال و پنج بچه كه بزرگترين آنها ده سال دارد، آدرس منزل خيابان ري، كوي دردار، كوچه دبستان سميعي، دين شيعه اثني عشري.

آيت الله شهيد مرتضي مطهري، دانشمند فرزانه اي كه پرورش يافته مكتب فلسفي حضرت علامه طباطبايي(رض) و مكتب فقهي، اصولي و سياسي امام خميني(ره) بوده اند، از اركان مهم پايه گذار فرهنگي و فكري انقلاب اسلامي به حساب مي آيند. شهيد مطهري كه به قول مرحوم شريعتي «پهلواني در علوم اسلامي» بود از مسئول ترين افراد _ به ويژه در قبل از انقلاب كه مسئوليت سنگين تري بود- در حفظ معيارها و موازين اسلامي بود و اين مسئوليت خودخواسته و به تعبير خود ايشان خداخواسته در همه آثار گفتاري و نوشتاري ايشان مشهود است. مردي كه جز از سر مسئوليت انساني و اسلامي خود نه قلمي زد و نه سخني راند.

شهيد مطهري كه از بزرگترين و اصلي ترين فعالان حسينيه ارشاد كه نقش عظيمي در هدايت جوانان دهه پنجاه و شصت داشت، بودند اگرچه در نهايت با رنجيدگي خاطر از آن سامان استعفا داد اما هيچ گاه مسائل شخصي خود را با وظيفه اجتماعي اش يكسان نپنداشت و هميشه در تلاش براي آگاهي دادن بود. اين معلم شهيد كه بحق روز شهادتش را روز معلم ناميده اند و حضرت امام در آن روز حاصل سي سال تعليم خود را به سوگ نشستند، علي رغم عدم تسلط بر منابع دست اول فكري و فلسفي غرب كه به زبانهاي اروپايي نگاشته شده بود، از طريق ترجمه آن آثار و هوش سرشار خود به نقدي عالي در حوزه معارف و فلسفه ماديگري مي پرداخت....

(این یادداشت را به صورت کامل در ادامه ی مطلب بخوانید)

  دکتر علی شریعتی

نه هيچ گردم از قفا نه هيچ در برابرم

آيت الله سيد محمود طالقاني

وقتي درخت آزادي و ايمان مرد و زن مسلمان ايراني در بهار بهمن ماه پنجاه و هفت گل داد تا امروز تحليل هاي زيادي را شاهد بوده ايم، اما نكته اصلي كه هيچ گاه نمي توان منكر آن شد وجود انديشمنداني است كه در شب ديجور حكومت پهلوی با انديشه ورزي و عملي مبتني بر آن به آبياري آن نهال پرداخته و اگر چه بعضي خود حتي نرسيدند كه سر برآوردن اين نهال را از مغاك خاك ببينند و يا ديرپايي نزيستند تا سترگي امروز آن نهال نوپا را ببينند، اما به هر جهت بر ما واجب است كه به عنوان نسل سومي كه از پي آن معماران انديشه ورز انقلاب آمده ايم تا به آبادي و سربلندي ايران بزرگ اسلامي بينديشيم، آشنايي بيشتري با آن بشارت دهندگان فجر پيدا كنيم. به همین خاطر تصمیم گرفتم مجموعه یادداشت واره ای را که در ۴ شماره در بهمن ماه سال ۸۳ برای صفحه اندیشه روزنامه همشهری نوشتم به صورت متناوب در این هفته در وبلاگم هم باز چاپ کنم ...همین

 پيچيده ميان باد يالي خونين

ازضجه ي زخم بي زوالي خونين

افتاده ميان چشمهايش انگار

يك بغض غريب ازسؤالي خونين

 با كبكبه مي روي كه كاري داري

حق داري چون چنين سواري داري

ازسمت نگاه پرغرورت پيداست

باعشق دمي دگر قراري داري